mijn tekst


Schilderijen

De ondergrond van de schilderijen, de eerste laag, bestaat uit fotografische beelden. De beelden komen uit de ons omringende werkelijkheid. Over een al bestaande illusie breng ik met verf een nieuwe illusie aan. De uit de werkelijkheid van de film genomen voorstelling op de gladde, fotografische print, wordt betast en te lijf gegaan met de ambachtelijke act van het schilderen.
Door voor een reeks van opeenvolgende of samenhangende beelden te kiezen, wordt het element tijd in het werk gebracht. Ik wil een verhaal vertellen. Dat verhaal gaat over hoe wij mensen met onze illusies omgaan en de onmogelijkheid om de ons omringende beelden werkelijk aan te raken, om onze verhalen werkelijk te leven.

A night out
A night out is een hommage aan de slapstick. Gekozen is voor een serie sequenties uit de gelijknamige film van Charlie Chaplin. Slapstick wordt wel omschreven als een filmklucht met veel gooi- en smijtwerk. Maar dat lijkt mij een te oppervlakkige beschrijving. Slapstick verbeeldt de onhandigheid van de mens: zijn onver- mogen om controle over zijn impulsen te hebben in een lichaam dat niet doet wat hij wil – en dat in een wereld die hem steeds weer verrassend in de weg zit.
De komiek is met zijn lichaam en geest in voortdurende botsing met de elementen binnen het kader. In dat opzicht is slapstick de ultieme methode om zich met de begrensde ruimte uit een te zetten.

de Gekken
De gekken bestaat uit compilaties van stills uit de film Idioterne van Lars von Trier. In deze film besluit een groep jonge mensen de regels voor het (samen)leven overboord te gooien. Deze serie schilderijen wil met eenzelfde grimmige jolijt het beeld te lijf gaan. Wat nou schilderen? Je neemt gewoon een afbeelding en verft over elk element plompverloren een kleur. In dit werk gaan we niet moeiljk doen. Wordt er geneukt, verkracht? So be it. Of is dit een uit de hand gelopen feestje? Ook goed. Er mist nog iets? Dan zetten we er fijn een motief van blokjes in.

Personality
Aan de serie Personality liggen foto’s van paparazzi ten grondslag. In zijn jacht op de ultieme kiek begint de paparazzo zo gauw hij een personality gespot heeft, lukraak foto’s te schieten; in de hoop dat die ene goede foto ertussen zit. Dit levert een heel scala aan onbedoelde foto’s op. Ze was net buiten beeld of er is een wirwar van benen. De hand van een andere fotograaf steekt net voor het beeld of er valt een donkere slagschaduw over haar gezicht.
De foto’s zijn genomen net op het moment dat de personality in haar auto stapt. Zij wil niet gezien worden. Ze stapt net van de publieke in haar eigen ruimte.

Grasmaaier
De stills voor Grasmaaier komen uit een 8mm familiefilm met daarin deze scene van mijn grootmoeder achter de grasmaaier in de jaren ’70. In Grasmaaier is de witte boomstam tot de overgang naar het volgende beeld van de filmstrook gemaakt. Een herinnering aan de oude 8mm-film, waar regelmatig een zwarte verticale kabel over het beeld zwabberde.